Mama Don't Like no Guitarpickers 'round here

16-10-2009, Rubriek Algemeen, Door Gerrard Avant Garde

Jacqueline van Vugt heeft een nieuwe documentaire op haar naam staan: ‘Mama Don't Like no Guitarpickers 'round here’. Het betreft hier een prachtig portret van gitaarwinkel De Plug in de populaire Amsterdamse wijk De Pijp.

Jacqueline van Vugt woonde lange tijd naast De Plug. Iedere stad heeft wel een’ De Plug’. Een plek waar muziekanten, naast het aanschaffen van materiaal, ook hun verhaal kwijt kunnen. Verhalen over muziek, verhalen over stukgelopen relaties, verhalen over uit elkaar gespatte artiestendromen. Eigenlijk is er weinig veranderd met de jazz- en bluesartiesten van 1940. Alleen nu heeft racisme, de heroïne verslaving en de onderbetaalde gig, plaats gemaakt voor levercirrose en vaders die hun kinderen niet meer mogen zien. De documentaire krijgt een extra lading doordat Claire, de twaalfjarige dochter van de eigenaar, ‘geblurd’ in beeld komt. Aan de vooravond van de release van de film kwam de mededeling binnen dat de ex van de eigenaar geen toestemming geeft dat haar dochter in de film voorkomt. Er kan hierop gezegd worden dat het naïef, om niet te zeggen amateuristisch is, dat Van Vugt, de toestemming niet met de moeder had geregeld. Toch geeft dit wel de grauwe werkelijkheid weer waarin de ‘artiesten’ leven, en het pure enthousiaste van Van Vugt waardoor de documentaire tot stand is gekomen. Zoals bij veel documentaires over de onderkant van de samenleving is deze productie met weinig geld tot stand gekomen. Met een beetje geluk is zelfs Jacqueline van Vugt, uitdelend van flyers, op straat tegen te komen.

Van Vught heeft binnen de arthouse-scene haar stempel gedrukt als geluid- en montagetechnicus, maar ook als regisseur en scenarioschrijver. Films als Bambara Blues, Morgen en Toda Una Vida zijn met prima kritieken op het witte doek verschenen. Het vervolg van de destijds omstreden documentaire ‘begrijp je nu waarom ik huil’ heeft vorm gekregen in de documentaire ‘De Prijs van Overleven’. Van Vught was hier verantwoordelijk voor het geluid. In ‘begrijp je nu waarom ik huil’ volgt men een 50-jarige ex-concentratiekampgevangene die onder medisch toezicht een psychotherapeutische behandeling met LSD ondergaat om zijn gruwelijke verleden te verwerken. In ‘De Prijs van Overleven’ wordt met de weduwe en de jongste zoon de opvoeding geschetst. Het fenomeen van de identificatie met het lijden gaat zo ver dat vrouw en kinderen nachtmerries hebben met kampervaringen die zij nooit hebben beleeft.

Jacqueline van Vugt weet in elk geval onderwerpen aan te snijden die veel mensen laten rusten. We hopen dat ze nog veel van zich zal laten horen.