Aldous Huxley en zijn 'doors of perception'
23-09-2009, Rubriek Algemeen, Door Gerrard Avant Garde
Aldous Huxley (1894-1963) staat bekend als een visionair die niet schroomt om zijn ideeën op papier te zetten. De leider van het moderne denken publiceerde naast romans verhalen, gedichten, toneelstukken en essays over filosofie, kunst, sociologie, religie en moraal. Onder de bekendste romans valt Huxley's Brave New World (1932), dat is één van de klassieke werken binnen het science fiction-genre. Het boek is in Nederland uitgegeven als Het soma-paradijs. Soma is de fictieve kunstmatige drug in de roman, die haar gebruikers een roes van onbestemd geluk en vergeetachtigheid bezorgt. Het gedachtegoed van het boek heeft veel overeenkomsten met George Orwell 's Nineteen Eighty-Four (1949) Het is daarom ook een interessante discussie wie dichter bij het voorspellen van de toekomst komt.
Tijdens het schrijven van Brave New World had Huxley veel gelezen over drugs, maar het duurde 22 jaar voordat hij er zelf mee experimenteerde. Zijn voorkeur tot verkenning ging in eerste instantie uit naar mescaline maar later naar LSD. Hij beschrijft in The doors of perception wat voor effect het innemen van mescaline op zijn bewustzijn heeft. Kenmerkend is dat Huxley de lezer stap voor stap mee neemt in zijn reis en op zeer gedetailleerde wijze de bewustzijnsverandering beschrijft.
“ Ik nam mijn pil om elf uur. Anderhalf uur later zat ik in mijn studeerkamer en keek strak naar een kleine glazen vaas… Een half uur nadat ik de drug had ingenomen werd ik mij van een trage dans van gouden lichtjes bewust. Een half uur later waren er weelderige opzwellende en zich vanuit stralende knopen uitdijende rode oppervlakken van energie die trilden met een doorlopend veranderend schakerend leven. Op een ander moment openbaarde het sluiten van mijn ogen mij een complex grijze structuren, waarin bleke paarse bollen in een intense vastheid bleven verschijnen en eenmaal verschenen geluidloos naar boven uit het zicht bleken te glijden. Maar op geen enkel moment waren er beelden of vormen van mensen of dieren. Ik zag geen landschappen, geen enorme ruimten, geen magisch groeien en metamorfose van gebouwen, niets wat in de verste verte op een drama of parabel leek. De andere wereld waar mescaline mij in toeliet was niet de wereld van visioenen; die bestond daar buiten, in wat ik met mijn ogen kon zien. De grote verandering trad op in het rijk van de objectieve feiten”.
Het boek heeft tot op heden de aanzet gegeven voor de psychedelische subcultuur. In Nederland was het Simon Vinkenoog die in zijn boek Het abz van de psychedelische avant-garde onder andere het onderzoek dunnetjes overdoet alleen nu met behulp van LSD.
In het begin van de jaren 60 werd bij Huxley keelkanker ontdekt. Op zijn sterfbed, niet in staat om te spreken, maakte Huxley een schriftelijk verzoek aan zijn vrouw voor "LSD, 100 µg, i.m." ("100 microgram LSD, intramusculair"). De volgende dag overleedt hij.
